Ciało doskonale czarne – wikipedia, wolna encyklopedia la gasolina mp3

###########

Promieniowanie elektromagnetyczne emitowane przez ciało doskonale czarne w stałej temperaturze ma ściśle określone ciągłe widmo opisane przez rozkład Plancka. Częstość, w której natężenie promieniowania osiąga maksimum, rośnie wraz ze wzrostem temperatury ciała i jest określona przez prawo przesunięć Wiena electricity how it works. W temperaturze pokojowej maksimum natężenia przypada na promieniowanie podczerwone. Gdy temperatura przekracza 500 °C, ciało doskonale czarne zaczyna emitować znaczącą ilość światła electricity deregulation in california widzialnego. Oglądana w ciemności pierwsza nikła poświata wydaje się szara, ponieważ ludzkie oczy nie są wrażliwe na kolor światła o niskim natężeniu. Wraz ze wzrostem temperatury, w ok. 800 °C, poświata staje się widoczna w jasnym otoczeniu: najpierw jest czerwona, potem żółta i na końcu jasna niebiesko-biała. Słońce, którego efektywna temperatura (temperatura ciała doskonale czarnego gas exchange in the lungs, które emituje tę samą ilość promieniowania) wynosi w przybliżeniu 5800 K [1], jest w przybliżeniu ciałem doskonale czarnym, którego maksimum promieniowania przypada electricity history timeline na żółto-zieloną część widma.

W roku 1859 niemiecki fizyk Gustav Kirchhoff sformułował prawo promieniowania, które prowadzi do wniosku, że zdolność emisyjna ciała doskonale czarnego będącego w równowadze termodynamicznej zależy wyłącznie od jego temperatury. Pojęcie ciała doskonale czarnego wprowadził Kirchhoff w roku 1862, próbując wyjaśnić rozkład widma promieniowania cieplnego emitowanego przez ciała stałe (np. ogrzany do „czerwoności” kawałek metalu) lub ciecze (płynne electricity jokes puns żelazo, stal).

Próby wyjaśnienia rozkładu british gas jokes promieniowania ciała doskonale czarnego na gruncie termodynamiki klasycznej doprowadziły do sformułowania przez Rayleigha i Jeansa prawa, że zdolność emisyjna ciała doskonale czarnego powinna być proporcjonalna do kwadratu częstości promieniowania, a to oznaczało, że w każdej temperaturze ciało powinno promieniować najwięcej energii w pasmie ultrafioletu, a znikomo w zakresie światła widzialnego [3].

Gdy scałkuje się wzór wynikający z prawa Rayleigha-Jeansa po całym zakresie częstości to otrzymuje się nieskończenie dużą energię emitowaną przez gas 1940 hopper ciało, co jest sprzeczne z prawem Stefana-Boltzmanna; oraz tym, że żadne ciało nie posiada nieskończonej energii [4]. Rozbieżność ta, nazwana przez Paula Ehrenfesta katastrofą w nadfiolecie, była głównym motywem do poszukiwania nowej teorii opisującej gas vs diesel rv mikroświat.

14 grudnia 1900 Planck znalazł uzasadnienie teoretyczne tego wzoru. Przyjął przy tym ad hoc następujące założenia: 1) cząsteczki ciała stałego emitujące promieniowanie można traktować jako oscylatory (czyli układy drgające), które tracąc energię drgań, emitują ją w postaci fali elektromagnetycznej 2) oscylatory te mogą przyjmować skokowe wartości energii drgań electricity invented or discovered, dlatego mogą emitować skokowe porcje energii (założenie to było wbrew klasycznej fizyce, w której oscylator może mieć dowolną energię drgań) 3) wielkość skoku energii jest proporcjonalna do częstotliwości emitowanego promieniowania [5] E ( ν ) = h ν . {\displaystyle E(\nu )=h\nu .}

Datę 14 grudnia 1900 roku uważa gas bloating back pain się za narodziny mechaniki kwantowej. Stała Plancka okazała się kluczowym parametrem występującym w wielu równaniach opisujących zjawiska w skali atomowej. Założenia, na których oparł Planck wyprowadzenie swojego wzoru, nie miały żadnych podstaw w klasycznej fizyce. Dopiero późniejsze prace doprowadziły do sformułowania spójnej teorii mechaniki kwantowej. Między innymi odkryto nieznaną termodynamice electricity 101 pdf klasycznej statystykę Bosego-Einsteina, z której można było wyprowadzić rozkład Plancka.