Html – wikipedia, wolna encyklopedia gaslighting examples

##########

W 1980 fizyk Tim Berners-Lee, pracujący dla ośrodka naukowo-badawczego CERN, stworzył prototyp hipertekstowego systemu circle k gas station locations informacyjnego – ENQUIRE. System wykorzystywano do organizowania i udostępniania dokumentów związanych z badaniami naukowymi. Rewolucyjność pomysłu polegała na tym, że użytkownik, posługując się odnośnikami, mógł z jednej lokalizacji przeglądać dokumenty fizycznie znajdujące się w innych miejscach na świecie [1].

HTML został napisany w oparciu o język SGML, jednak nie posiadał formalnej definicji w SGML-u. Sytuacja zmieniła się w połowie 1993 electricity explained, kiedy organizacja IETF opublikowała pierwszą propozycję specyfikacji języka HTML autorstwa Bernersa-Lee i Dana Connolly – Hypertext electricity distribution network Markup Language (HTML) Internet-Draft ( pol. szkic) – zawierającą opis gramatyki w postaci SGML Document Type Definition ( pol. definicja typu dokumentu) [6]. Opierając się na tym dokumencie twórcy przeglądarek eksperymentowali z HTML-em modyfikując atrybuty istniejących już znaczników oraz dodając całkowicie nowe. Szkic wygasł sześć miesięcy później, ale był znany z obsługiwania specyficznych dla przeglądarki gas vs diesel engine NCSA Mosaic znaczników, służących do wstawiania obrazków. Fakt ten odzwierciedlał filozofię IETF bazowania przyszłych standardów na prototypach, które odniosły sukces [7]. Podobnie Dave Raggett pod koniec 1993 w swoim szkicu HTML+ Discussion Document sugerował standaryzację już zaimplementowanych znaczników np. związanych z tworzeniem tabel i formularzy [8].

Po wygaśnięciu szkiców HTML grade 9 electricity unit review i HTML+ na początku 1994 organizacja IETF c gastronomie wydzieliła HTML Working Group, która w 1995 stworzyła HTML 2.0 – pierwszą oficjalną specyfikację języka HTML, traktowaną jako standard i podstawę przyszłych implementacji kolejnych wersji HTML-a. Specyfikacja HTML 2.0, opublikowana w 1996 jako Request for Comments, zawierała pomysły zarówno ze szkicu HTML jak i HTML+. HTML 1.0 nigdy nie istniał. Oznaczenie 2.0 zostało nadane w celu odróżnienia nowej specyfikacji od wcześniejszych szkiców [9].

Dalszy rozwój HTML-a pod pieczą IETF przeciągał gas 78 industries się ze względu na konflikt interesów. Od 1996 specyfikacje HTML rozwijane były z udziałem komercyjnych producentów oprogramowania przez organizację World Wide Web Consortium (W3C). W 2000 HTML stał się międzynarodowym standardem ( ISO/ IEC 15445:2000). Ostatnia specyfikacja języka HTML to opublikowana w 1999 przez W3C – HTML gas city indiana police department 4.01. Jej błędy zostały poprawione przez erratę opublikowaną w 2001 [10].

Standard HTML 3.0 został przedstawiony IETF przez Dave’a Raggeta i W3C w kwietniu 1995 r. Zawierał znaczną część funkcjonalności HTML gas 91 octane+ Raggetta np. obsługa tabel, oblewanie tekstem obiektów, wyświetlanie skomplikowanych wyrażeń matematycznych [12]. Pomimo faktu kompatybilności z HTML 2.0, był zbyt złożony (jak na owe czasy), aby go zaimplementować. Producenci przeglądarek optowali tylko za częścią nowego standardu, ale zaimplementowali inne znaczniki [13]. Z uwagi na brak obsługi ze strony przeglądarek prace nad wersją 3.0 zostały przerwane gas weed.

IETF także nie miała szansy zatwierdzić HTML 3.2. Pracująca nad tą wersją grupa HTML Working Group została zamknięta we wrześniu 1996 r. [16]. Ostatecznie wersja 3.2 została opublikowana jako gas natural pierwsza rekomendacja W3C w 1997 r. Obsługa wyrażeń matematycznych zapoczątkowana w HTML 3.0 po kilku latach doczekała się własnego standardu – MathML .