Jean-marie le pen – wikipedia, wolna encyklopedia gas national average 2008

#######

W latach 50. dołączył do Legii Cudzoziemskiej. Został wysłany najpierw do Indochin, gdzie przybył po bitwie pod Điện Biên Phủ [3]. Po powrocie do kraju podjął współpracę z Pierre’em Poujade, przywódcą organizacji zrzeszającej drobnych kupców i rolników UDCA ( Union de Défense gas x strips walmart des Commerçants et Artisans). Z ramienia tego ugrupowania Jean-Marie Le Pen w 1958 po raz pierwszy został wybrany do Zgromadzenia Narodowego. W trakcie kadencji zawiesił wykonywanie mandatu i jako oficer służb specjalnych wyjechał na wojnę algierską [4]. W późniejszych latach wysuwano wobec niego podejrzenia o stosowanie tortur w trakcie działań wojennych w Algierii, którym Jean-Marie Le Pen zaprzeczał [3], jednocześnie przegrał proces o zniesławienie, jaki wytoczył „ Le Monde” [5].

Ponownie zaczął działać w krajowej polityce yoga gas relief pose – w 1957 objął stanowisko sekretarza generalnego Frontu Narodowego Kombatantów. Rok później uzyskał reelekcję w wyborach krajowych, tym razem kandydując z rekomendacji Narodowego Centrum Niezależnych i Chłopów. Mandat poselski wykonywał do 1962, nie został thermal electricity how it works ponownie wybrany [6]. Zawodowo zajął się wówczas prowadzeniem działalności gospodarczej w ramach wydawnictwa fonograficznego SERP (1963–1985) [1]. Politycznie współpracował wówczas z nacjonalistą Jeanem-Louisem Tixier-Vignancour, kierował jego kampanią prezydencką w 1965 [2].

5 października 1972 powołał i stanął na czele Frontu Narodowego, której został przewodniczącym. W 1998 jego najstarsza córka, Marie-Caroline, typowana przez niego na przyszłego lidera partii, opuściła szeregi FN wraz z mężem i grupą kilkudziesięciu działaczy, na czele której stał wiceprzewodniczący FN Bruno gas efficient cars 2015 Mégret. Wówczas frakcją wierną przewodniczącemu partii kierowała jego druga córka – Marine Le Pen. Jean-Marie Le Pen zaprzestał kontaktów ze starszą córką, rozmawiał z nią krótko jedynie w 2002, gdy ta telefonicznie pogratulowała mu przejścia do drugiej tury wyborów prezydenckich [7]. Frontem gasbuddy va Narodowym kierował nieprzerwanie do 16 stycznia 2011, kiedy to został zastąpiony przez Marine Le Pen [8]. Ugrupowanie to nie odnosiło przez dłuższy czas większych sukcesów w polityce krajowej. W 1986 wprowadziło jednak ponad 30 posłów do Zgromadzenia Narodowego – jeden z mandatów przypadł jego liderowi. Miejsce w parlamencie utracił w kolejnych wyborach dwa lata później, podobnie jak niemal cała reprezentacja FN [9]. Od 1993 do 2004 zasiadał w radzie regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże electricity cost by state [1]. W 1984 po raz pierwszy został wybrany do Parlamentu Europejskiego, reelekcję uzyskiwał w 1989, 1994, 1999, 2004, 2009 [1] i 2014 [10]. Mandat europosła V kadencji utracił w 2003 na skutek wyroku skazującego zgodnie z prawem krajowym – Jean-Marie Le Pen przegrał później proces przed Trybunałem Sprawiedliwości w tej sprawie [11].

W 1974 wystartował w wyborach prezydenckich, notując wynik poniżej 1% głosów [9]. Siedem lat później nie zdołał zarejestrować swojej gas efficient cars kandydatury [2]. Ponownie ubiegał się o wybór w 1988 (14% głosów i 4. miejsce) oraz w 1995 (15% głosów i 4. miejsce). Największy sukces wyborczy odniósł w wyborach prezydenckich w 2002. Zagłosowało na niego 16,86% głosujących, co stanowiło 2. wynik. Jean-Marie Le Pen wyprzedził socjalistycznego premiera Lionela Jospina, przechodząc do drugiej tury, w której dostał niespełna 18% głosów, przegrywając z ubiegającym się o reelekcję prezydentem. W 2007 po raz piąty startował w wyborach prezydenckich, wynik 10% głosów ponownie dał mu 4. miejsce wśród kandydatów [9].

Jean-Marie Le Pen wielokrotnie publicznie głosił poglądy antysemickie i rasistowskie, co prowadziło electricity lyrics do postępowań karnych m.in. za podżeganie do nienawiści rasowej (do 2004 przynajmniej sześciokrotnie był karany). Imigrantów z Afryki Północnej obwiniał o bezrobocie wśród Francuzów, domagał się deportacji nielegalnych z gas cd juarez telefono imigrantów i zaostrzenia kontroli granicznych [12]. Zarzucano mu także negowanie Holocaustu – w 1987 na forum Parlamentu Europejskiego komory gazowe określił „detalem historii”, za co został później skazany na grzywnę [13]. Podobny pogląd wygłosił w PE w 2009 [14]. Został także skazany za zastosowanie przemocy fizycznej wobec socjalistycznej kandydatki Annette Peulvast-Bergeal, w trakcie kampanii wyborczej w 1997 w okręgu Mantes-la-Jolie, gdzie o mandat z listy FN ubiegała się jego córka Marie-Caroline. Orzeczono wówczas m.in. roczny zakaz ubiegania się o funkcje publiczne [15] [16].

W maju 2015 został zawieszony w prawach członka Frontu Narodowego. Przewodnicząca z gas el salvador precios ugrupowania, Marine Le Pen, zorganizowała mailowe referendum, w którym działacze zadecydowali o pozbawieniu Jeana-Marie Le Pena tytułu honorowego prezesa (większością ponad 94% głosów). Podanym powodem było 15 kwestii, w tym bagatelizowanie eksterminacji Żydów w czasie II wojny światowej i obrona marszałka Philippe’a Pétaina. W lipcu tego samego roku obie decyzje zostały unieważnione sądownie z powodów proceduralnych. W sierpniu komisja gas dryer vs electric dryer dyscyplinarna partii zdecydowała o wykluczeniu go z partii [7]. W następnym miesiącu powołał własne stowarzyszenie polityczne pod nazwą Rassemblement bleu blanc rouge [17].

Od 1991 żonaty z Jany Le Pen (ur. 1932 jako Jeannine Paschos), córką imigranta z Grecji. W latach 1960–1987 żonaty z Pierrette Le Pen z domu Lalanne (ur. 1935), z którą ma trzy córki: Marie-Caroline, Yann i Marine. W 1984 pierwsza żona odeszła od niego z byłym q gastrobar leblon dziennikarzem „ Paris Match”, Jeanem Marcilly, który pisał biografię lidera FN [18]. W działalność polityczną zaangażowała się również jego wnuczka Marion Maréchal-Le Pen.