Skala celsjusza – wikipedia, wolna encyklopedia static electricity vocabulary words

##########

Anders Celsius w roku 1742 zbudował swój pierwszy termometr rtęciowy. Aby mierzyć temperaturę, musiał przyjąć jakąś skalę pomiarową. Ta, którą zaproponował, była odwrotna do współczesnej. Za zero przyjął temperaturę wrzenia wody (obecnie zerem jest temperatura jej krzepnięcia), a jako sto stopni wybrał temperaturę jej zamarzania (współcześnie electricity kanji za 100 przyjęto punkt wrzenia wody). Oznacza to, że w pierwotnej skali Celsiusa temperatura pokojowa odpowiadała 80 stopniom, a ciepłota ciała człowieka 63,4 stopnia. Podczas mroźnego poranka pierwszy termometr Celsiusa mógł wskazywać 110 stopni (obecnie -10).

Dopiero później naukowcy doszli gas meter in spanish do wniosku, że lepiej połączyć wzrost liczby stopni z procesem ocieplania. Wielu badaczy, między innymi Elvius ze Szwecji (1710), Christian of Lyons (1743) i Karol Linneusz (1740), zwracało uwagę na odwrotność wielu zjawisk do zaproponowanego układu temperatur. W efekcie temperatura wrzenia i zamarzania zostały zamienione miejscami i przyjęto znaną współcześnie skalę temperatur.

Od 1774 do 1954 stopień skali Celsjusza zdefiniowany był jako jedna setna różnicy temperatur topnienia lodu i wrzenia wody przy ciśnieniu normalnym jednej atmosfery fizycznej. Zero na skali Celsjusza przyporządkowano temperaturze topnienia lodu, a 100 electricity and magnetism review stopniom odpowiadała temperatura wrzenia wody w warunkach normalnych. Definicja ta cały czas jest w powszechnym użyciu i naucza się jej w szkołach.

Przeliczanie [ edytuj | edytuj kod ] Sposób dokładny [ edytuj | edytuj kod ] T K e l v i n = 273 , 15 + T C e l s i u s {\displaystyle T_{Kelvin}=273,15+T_{Celsius}} T C e l s i u s = T K e l v i n − 273 , 15 {\displaystyle T_{Celsius}=T_{Kelvin}-273,15} T F a h r e n h e i t = 32 + 9 5 ⋅ T C e l s i u s {\displaystyle T_{Fahrenheit}=32+{\frac {9}{5}}\cdot T_{Celsius}} lub T F a h r e n h e i t = ( ( T C e l s i u s + 40 ) ⋅ 1 , 8 ) − 40 {\displaystyle T_{Fahrenheit}=((T_{Celsius}+40)\cdot 1,8)-40} T C e l s i u s = 5 9 ⋅ ( T F a h r e n h e i t − 32 ) {\displaystyle T_{Celsius}={\frac {5}{9}}\cdot (T_{Fahrenheit}-32)} lub T C e l s i u s = ( ( T F a h r e n h e i t + 40 ) : 1 , 8 ) − 40 {\displaystyle T_{Celsius}=((T_{Fahrenheit}+40):1,8)-40}

Według gas water heater reviews 2013 opinii Rady Języka Polskiego z 2003 roku dla stopni Celsjusza nie należy stosować spacji i poprawny zapis to […] 10°C (nie: 10 °C ani 10° C) [1]. Zgodnie jednak z zaleceniem Międzynarodowego Biura Miar i Wag między liczbą a jednostką 10 ethanol gas problems występuje spacja, to znaczy pisze się 23 °C (a nie 23°C ani 23° C) [2]. W Polsce do roku 2010 podobną konwencję zapisu zalecały przepisy dotyczące legalnych jednostek miar [3]. W roku 2010 przepisy te zostały uchylone bez wprowadzenia nowych zaleceń dotyczących użycia odstępu [4]. Pisownię ze spacją stosuje oficjalnie polski Główny Urząd Miar w definicji temperatury Celsjusza [5].

Na komputerze „°C” uzyskuje się zwykle pisząc symbol stopnia (U+00B0) (np. w systemie Windows za pomocą kombinacji klawiszy: lewy Alt+ 0 1 7 6 na klawiaturze numerycznej lub korzystając z tzw. DOS-owej strony kodowej: lewy Alt+ 2 4 8), po którym pisze się wielką literę „C” (U+0043). Dla kompatybilności z językami CJK istnieje również specjalny znak unikodu (U+2103) (dziesiętnie 9gag tv 8451), czyli: ℃. Dla porównania, poniżej zestawiony jest wygląd tych dwóch możliwych wersji (najpierw wersja unikodowa, po niej „zwykła” – z użyciem dwóch znaków):