Włoska inwazja na francję 1940 – wikipedia, wolna encyklopedia grade 6 science electricity multiple choice test

############

10 maja 1940 Niemcy zaatakowały Belgię, Holandię, Luksemburg i Francję (→ kampania francuska 1940). 10 czerwca do wojny z Francją przyłączyły się Włochy, choć początkowo nie rozpoczęły intensywnych działań wojennych, czekając na sukcesy militarne wojsk niemieckich. Przez pierwszy okres działania ograniczały się do starć patroli i mało nasilonych działań powietrznych i morskich oraz wymiany ognia artylerii fortecznej. Wojska francuskie, znajdujące się na kierunku uderzenia sił włoskich, były zredukowane do minimum. Wiele górskich jednostek gas dryer vs electric dryer safety wojskowych zostało wcześniej wysłanych do obrony Norwegii, a po powrocie przerzuconych na najbardziej zagrożoną północno-wschodnią część frontu. Benito Mussolini liczył na okupację południowej części Francji, ale Adolf Hitler odmówił, uznając, że Włosi będą mogli okupować jedynie te części Francji, które sami zdobędą.

Włosi rozpoczęli ofensywę o świcie 21 czerwca 1940 gas up asheville na kilku kierunkach w Alpach Zachodnich oraz 22 czerwca wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego. Na północy, w pasie działania 4. Armii ( Alpy Graickie i Alpy Kotyjskie), uderzyli między innymi przez Małą Przełęcz Świętego Bernarda, przełęcze i doliny w kierunku na Modane oraz przełęcz Montgenèvre w kierunku na Briançon, ale bardzo szybko zmusiły ich do zatrzymania francuskie fortyfikacje i burze śnieżne. Straty ponoszono głównie od ognia dobrze wstrzelanej na przypuszczalnych kierunkach ataku francuskiej artylerii fortecznej [1]. Wielu żołnierzy doznało odmrożeń w górach. Ogień hp gas online booking mobile number włoskiej artylerii był z kolei mało skuteczny przeciw fortyfikacjom, także z powodu mgły [1]. Duże straty poniosła przede wszystkim 1. Dywizja Piechoty „Superga” nacierająca w kierunku Modane [1]. Francuska artyleria forteczna ostrzeliwała też włoską miejscowość Bardonecchia, stanowiącą podstawę natarcia na tym kierunku [1]. Ostrzał francuskich pozycji w rejonie Montgenèvre prowadziła między innymi bateria Chaberton, stanowiąca najwyżej położoną fortyfikację w Europie, lecz już electricity demand 21 czerwca 6 z jej 8 dział dalekonośnych kalibru 149 mm w wieżach pancernych zostało zniszczonych przez podciągnięte w ten rejon uprzednio francuskie ciężkie moździerze kalibru 280 mm [1].

Na południu, w pasie 1. Armii (Alpy Kotyjskie i Alpy Nadmorskie) ofensywa zaczęła się 22 czerwca, przez przełęcz Maddalena, ale i tu postępy były niewielkie, przy dużych stratach ponoszonych od ognia artylerii, a obrońcom pomogło załamanie pogody przynoszące mgłę i obfity deszcz ze śniegiem [2]. Osiągnięto w końcu szansę na przełamanie, umożliwiające użycie wojsk zmotoryzowanych, lecz nie doszło do niego przed zawieszeniem broni [2].

Na kierunku nadmorskim celem ataku XV Korpusu była Nicea. Pierwszy atak w sile batalionu przeprowadzono tam już 20 czerwca, lecz Włosi nie zdołali gas in oil briggs and stratton engine sforsować zabarykadowanego po francuskiej stronie i ostrzeliwanego przez artylerię granicznego mostu Saint Louis (San Luigi) [3]. Generalna ofensywa ruszyła 22 czerwca. Silna obrona francuska na południowym końcu Linii Maginota wstrzymała ofensywę zaledwie 5 mil w głębi terytorium Francji, w rejonie miejscowości Mentona. Takie pozycje wojska włoskie zajmowały do 24 czerwca, czyli do zawieszenia broni. W odróżnieniu od wojsk lądowych silne działania prowadziło włoskie lotnictwo, bombardując francuskie pozycje (między innymi port w Tulonie) i zapewniając osłonę powietrzną.

Włosi stracili 631 zabitych, w tym 39 oficerów, lecz dalszych 616 żołnierzy (w tym 23 oficerów) uznano za zaginionych, z czego prawdopodobnie wszyscy polegli w górach [5]. Do liczby 2631 rannych (w tym 138 oficerów m gasbuddy) należy doliczyć 2151 ofiar odmrożeń (26 oficerów) [5]. Pewna liczba włoskich żołnierzy dostała się do niewoli. Natomiast straty wojsk francuskich wyniosły zaledwie 37 zabitych, 62 rannych i 162 wziętych do niewoli [5].